ลำปางรำลึก

May * 07 * 08

สวัสดีครับ !

เดินทางไปในไดอารี่ของเพื่อนชาวไดอยู่นาน

ไดหลังสุดของตัวเองก็ไปต่างประเทศมา

 ( Apr.09.08 )

พอกลับจากไปต่างประเทศครั้งนั้น

 ก็ไปทำงาน ไปเที่ยว

จริง ๆ แล้วไปทำงานครับ

แต่ก็เหมือนได้ไปเที่ยวด้วยครับ

ไปกับแม่หล้าของเด็ก ๆ  ป้าเจี๊ยบ ของหลาน ๆ

เอาเหรียญชำรุดไปแลกค่าที่ลำปาง และก็เชียงใหม่

ไป 2 วันติด ๆ กันครับ เหนื่อยแต่ก็สนุกดีครับ

ได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

นงลักษณ์ (ลักษณ์) และ คณิดา ( วิ )

เรื่องราวครั้งนั้นแม่หล้าก็ได้ถ่ายทอดไปเรียบร้อยแล้ว

ตาม Link ข้างล่างนี้ครับ  สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว

http://ban2pak.diaryclub.com/20080418/0/0/blog.html

http://ban2pak.diaryclub.com/20080423/0/0/blog.html

>>> ถ่ายกับลูกสาวนงลักษณ์ในวันแต่งงานแม่หล้า ครับ <<<

>_<

นานนับ 10 ปีกว่า ครับที่ไม่ได้ไปเยือนลำปาง

หลังจากเรียนจบช่างไขว่คว้า (ไฟฟ้า)

 ลูกพระวิษณุ ศิษย์เก่าเทคนิคลำปาง

>>>

>>>

ก็เรียนอยู่ที่นั่น 2 ปี ตามด้วยทำงาน

เป็นครูบาอาจารย์เล็ก ๆ อีก  1 เทอม

ถ่ายทอดวิชาความรู้ช่างไขว่คว้าให้กับเด็ก ๆ

ก็สอนเด็กในระดับ ปวช.  ปวท.

อาชีพครูเป็นอีกหนึ่งสาขาอาชีพที่ชอบครับ

นอกจากได้ถ่ายทอดความรู้ให้เด็กในขณะเดียวกัน

ก็ได้ลับสมองตัวเองไปด้วย สนุกดี ทำให้รู้เลยว่า

เวรกรรมตามทันมีจริง เพราะทำให้นึกถึงตอนเป็นนักเรียน

ทำสารพัดในขณะที่ครูอาจารย์กำลังสอน โดนเตือน  โดนด่า

พอได้มาเป็นครูบาอาจารย์กะเขามั่ง........ใช่เลย

เจอนักเรียนทำสารพัดเหมือนที่เราเคยทำ

แม้กระทั่งถูกเด็กนักเรียนลองภูมิ

>>>

>>>

ขณะนั้นขวบวัยได้ 20 ขวบเองมั๊ง

 แต่ที่บอกว่าสนุก เพราะ

อาจารย์ฉัตรชัยไม่เหมือนอาจารย์เพื่อนคนอื่น

 นักเรียนพูดเป็นเสียงเดียวเลยครับว่า

“ เขี้ยว “ หน้าตายิ้มแย้ม ไม่ด่าไม่ดุนักเรียน

แต่เลือดเย็นแบบสุภาพครับ 555!

ก็มีแกล้งเด็กนักเรียนด้วยนี้ดส์นิด

ผิดไปจากเพื่อนอาจารย์ท่านอื่น ๆ ทั้งด่าทั้งดุ

ด่าทีงี้ ถึง โค-ตะ-ระ เหง้าสักหลาดเลยล่ะ

ก็รับผิดชอบการเรียนการสอนของนักศึกษา

หลายแผนกมี ช่างไขว่คว้า, ช่างอิเล็กทรอนิกส์

ช่างยนต์ และก็ช่างเชื่อม (ช่างเชื่อมโลหะ)

มีอยู่ครั้งนึงในชั่วโมงเรียนภาคบ่าย

ของนักศึกษาชั้นปวช.ปีที่ 1

 ช่างไขว่คว้า

เป็นวิชาภาคปฏิบัติของวิชา

* วงจรไฟฟ้าเบื้องต้น *

คาบเรียนเวลา 18.10น – 19.50น

ก่อนเข้าชั้นเรียนก็จะมีการเช็คชื่อ 

สรุปว่ามีนักเรียนไม่ได้มาเรียน  3  คน

ก็มีการเรียนการสอนตามปกติเหลือเวลาอีกประมาณ

15 นาทีจะหมดเวลาสอน ก็มีเด็กนักเรียน 3 คน

 ชะแว้บเข้ามาในห้องเรียน

ก็สอนไปจนจบคาบเรียนและให้นักศึกษา

ทำความสะอาดห้องเรียน และก็เช็คชื่ออีกครั้ง

ก่อนกลับบ้าน คราวนี้อยู่ครบ อ่ะดิ....เอ้อ !

เอาล่ะสิ...ก็เลยมีการถามสารทุกข์สุขดิบของ

นักศึกษาทั้ง 3  อิอิ ! เพราะเริ่มได้กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้ง

ก็เริ่มเล่นเกมส์ 20 คำถาม

 คำถามข้อที่ 1...ถามว่า : ไปไหนกันมาครับ ?

อิอิ ! ง่ายไปมั๊ยครับกับคำถาม

( ลองเป็นคนตอบดูนะครับ ว่าจะง่ายจิงป่ะ)

                        นุกูล : ไปหน้าอาชีวะมาครับ ( เหล่ สาวนักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษาลำปาง)

                        วรวิทย์ : ไปกินก๋วยเตี๋ยวบ้านนุกูลมาครับ (บ้านนุกูลขายก๋วยเตี๋ยว)

                        ประดิษฐ์ : ไปขนส่งมาครับ ( โต๊ะสนุ๊กใกล้กับสถานีขนส่งลำปาง )

คำถามข้อที่ 2...ถามว่า : ไปกันกี่คนครับ ?

นุกูล   วรวิทย์   ประดิษฐ์

“ ไปคนเดียวครับ “

คำถามข้อที่ 3...ถามว่า : ดื่มเหล้ามาหรือเปล่า ?

นุกูล   วรวิทย์   ประดิษฐ์

“ ครับ “

คำถามข้อที่ 4...ถามว่า : ดื่มกับใคร ?

นุกูล : วรวิทย์   ประดิษฐ์  ครับ!

                                                วรวิทย์ : นุกูล  ประดิษฐ์  ครับ!

                                                ประดิษฐ์ : นุกูล  วรวิทย์  ครับ!

งัยล่ะ ...ช่างสอดคล้องต้องกันกับคำตอบข้อที่ 2 อย่างมากกกก

คำตอบที่ได้ทำให้กระผมต้องยิงคำถามสุดท้าย...เปรี้ยง!!!

ไปไหนมา ? (ส่งสายตานิด ๆ ให้เด็กทั้ง 3 คน หึหึ ! )

คราวนี้เริ่มมีการโยนไมค์ คิงแล่ะ ! คิงน่ะก่ะ !

( คิงแล่ะ ! คิงน่ะก่ะ! = มึงดิ ! มึงนั่นแหละ ! )

เกี่ยงกันที่จะตอบ สุดท้ายก็ได้คำตอบจากประดิษฐ์

“ ไปเล่นสนุ๊กมาครับ “ สรุปคือ ไปที่เดียวและก็ไปด้วยกัน

แทงสนุ๊กใส่เดิมพัน คือเลี้ยงเหล้ากัน....เจริญเลย

ได้คำตอบแล้วก็ชื่นใจซะไม่มีครับ

 ก็ได้เวลากลับบ้านเพราะสองทุ่มครึ่งแล้วครับ

ปกติถ้าไม่มีอะไรก็เป๊ะครับ แค่ 19.50น.

เพื่อน ๆ ของทั้งสามคนเริ่มมีอาการแล้ว

ก่อนไปก็เลยฝากคำพูดน่ารัก ๆ กะเด็กทั้ง 3

“ ระวังนะครับ ผลสอบออกมามันจะกลมเหมือนลูกสนุ๊กนะครับ “

อิอิ..ก็เลยไม่ครบ 20 คำถาม  อีกนิดนึงอยากบอกว่า

ผลสอบของทั้งสามคน

กลมเหมือนลูกสนุ๊กจริง ๆ ด้วยล่ะครับ 555!

ช่วงระยะเวลา 4-5 เดือน กับอาชีพครู

มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย

มีความสุขมากกับอาชีพนี้

เรือจ้างจำเป็น ..... 

ณ ลำธารของการเรียนรู้

“ ลำปาง “

ถ่านหินลือชา   รถม้าลือลั่น

 เครื่องปั้นลือนาม   งามพระธาตุลือไกล

ฝึกช้างใช้ลือโลก

* * * * *

- ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่งดงามครับ -