ลำปางรำลึก
May * 07 * 08
สวัสดีครับ !
เดินทางไปในไดอารี่ของเพื่อนชาวไดอยู่นาน
ไดหลังสุดของตัวเองก็ไปต่างประเทศมา
( Apr.09.08 )
พอกลับจากไปต่างประเทศครั้งนั้น
ก็ไปทำงาน ไปเที่ยว
จริง ๆ แล้วไปทำงานครับ
แต่ก็เหมือนได้ไปเที่ยวด้วยครับ
ไปกับแม่หล้าของเด็ก ๆ ป้าเจี๊ยบ ของหลาน ๆ
เอาเหรียญชำรุดไปแลกค่าที่ลำปาง และก็เชียงใหม่
ไป 2 วันติด ๆ กันครับ เหนื่อยแต่ก็สนุกดีครับ
ได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
นงลักษณ์ (ลักษณ์) และ คณิดา ( วิ )
เรื่องราวครั้งนั้นแม่หล้าก็ได้ถ่ายทอดไปเรียบร้อยแล้ว
ตาม Link ข้างล่างนี้ครับ สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว
http://ban2pak.diaryclub.com/20080418/0/0/blog.html
http://ban2pak.diaryclub.com/20080423/0/0/blog.html
นานนับ 10 ปีกว่า ครับที่ไม่ได้ไปเยือนลำปาง
หลังจากเรียนจบช่างไขว่คว้า (ไฟฟ้า)
ลูกพระวิษณุ ศิษย์เก่าเทคนิคลำปาง
ก็เรียนอยู่ที่นั่น 2 ปี ตามด้วยทำงาน
เป็นครูบาอาจารย์เล็ก ๆ อีก 1 เทอม
ถ่ายทอดวิชาความรู้ช่างไขว่คว้าให้กับเด็ก ๆ
ก็สอนเด็กในระดับ ปวช. ปวท.
อาชีพครูเป็นอีกหนึ่งสาขาอาชีพที่ชอบครับ
นอกจากได้ถ่ายทอดความรู้ให้เด็กในขณะเดียวกัน
ก็ได้ลับสมองตัวเองไปด้วย สนุกดี ทำให้รู้เลยว่า
เวรกรรมตามทันมีจริง เพราะทำให้นึกถึงตอนเป็นนักเรียน
ทำสารพัดในขณะที่ครูอาจารย์กำลังสอน โดนเตือน โดนด่า
พอได้มาเป็นครูบาอาจารย์กะเขามั่ง........ใช่เลย
เจอนักเรียนทำสารพัดเหมือนที่เราเคยทำ
แม้กระทั่งถูกเด็กนักเรียนลองภูมิ
>>>
>>>
ขณะนั้นขวบวัยได้ 20 ขวบเองมั๊ง
แต่ที่บอกว่าสนุก เพราะ
อาจารย์ฉัตรชัยไม่เหมือนอาจารย์เพื่อนคนอื่น
นักเรียนพูดเป็นเสียงเดียวเลยครับว่า
เขี้ยว หน้าตายิ้มแย้ม ไม่ด่าไม่ดุนักเรียน
แต่เลือดเย็นแบบสุภาพครับ 555!
ก็มีแกล้งเด็กนักเรียนด้วยนี้ดส์นิด
ผิดไปจากเพื่อนอาจารย์ท่านอื่น ๆ ทั้งด่าทั้งดุ
ด่าทีงี้ ถึง โค-ตะ-ระ เหง้าสักหลาดเลยล่ะ
ก็รับผิดชอบการเรียนการสอนของนักศึกษา
หลายแผนกมี ช่างไขว่คว้า, ช่างอิเล็กทรอนิกส์
ช่างยนต์ และก็ช่างเชื่อม (ช่างเชื่อมโลหะ)
มีอยู่ครั้งนึงในชั่วโมงเรียนภาคบ่าย
ของนักศึกษาชั้นปวช.ปีที่ 1
ช่างไขว่คว้า
เป็นวิชาภาคปฏิบัติของวิชา
* วงจรไฟฟ้าเบื้องต้น *
คาบเรียนเวลา 18.10น 19.50น
ก่อนเข้าชั้นเรียนก็จะมีการเช็คชื่อ
สรุปว่ามีนักเรียนไม่ได้มาเรียน 3 คน
ก็มีการเรียนการสอนตามปกติเหลือเวลาอีกประมาณ
15 นาทีจะหมดเวลาสอน ก็มีเด็กนักเรียน 3 คน
ชะแว้บเข้ามาในห้องเรียน
ก็สอนไปจนจบคาบเรียนและให้นักศึกษา
ทำความสะอาดห้องเรียน และก็เช็คชื่ออีกครั้ง
ก่อนกลับบ้าน คราวนี้อยู่ครบ อ่ะดิ....เอ้อ !
เอาล่ะสิ...ก็เลยมีการถามสารทุกข์สุขดิบของ
นักศึกษาทั้ง 3 อิอิ ! เพราะเริ่มได้กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้ง
ก็เริ่มเล่นเกมส์ 20 คำถาม
คำถามข้อที่ 1...ถามว่า : ไปไหนกันมาครับ ?
อิอิ ! ง่ายไปมั๊ยครับกับคำถาม
( ลองเป็นคนตอบดูนะครับ ว่าจะง่ายจิงป่ะ)
นุกูล : ไปหน้าอาชีวะมาครับ ( เหล่ สาวนักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษาลำปาง)
วรวิทย์ : ไปกินก๋วยเตี๋ยวบ้านนุกูลมาครับ (บ้านนุกูลขายก๋วยเตี๋ยว)
ประดิษฐ์ : ไปขนส่งมาครับ ( โต๊ะสนุ๊กใกล้กับสถานีขนส่งลำปาง )
คำถามข้อที่ 2...ถามว่า : ไปกันกี่คนครับ ?
นุกูล วรวิทย์ ประดิษฐ์
ไปคนเดียวครับ
คำถามข้อที่ 3...ถามว่า : ดื่มเหล้ามาหรือเปล่า ?
นุกูล วรวิทย์ ประดิษฐ์
ครับ
คำถามข้อที่ 4...ถามว่า : ดื่มกับใคร ?
นุกูล : วรวิทย์ ประดิษฐ์ ครับ!
วรวิทย์ : นุกูล ประดิษฐ์ ครับ!
ประดิษฐ์ : นุกูล วรวิทย์ ครับ!
งัยล่ะ ...ช่างสอดคล้องต้องกันกับคำตอบข้อที่ 2 อย่างมากกกก
คำตอบที่ได้ทำให้กระผมต้องยิงคำถามสุดท้าย...เปรี้ยง!!!
ไปไหนมา ? (ส่งสายตานิด ๆ ให้เด็กทั้ง 3 คน หึหึ ! )
คราวนี้เริ่มมีการโยนไมค์ คิงแล่ะ ! คิงน่ะก่ะ !
( คิงแล่ะ ! คิงน่ะก่ะ! = มึงดิ ! มึงนั่นแหละ ! )
เกี่ยงกันที่จะตอบ สุดท้ายก็ได้คำตอบจากประดิษฐ์
ไปเล่นสนุ๊กมาครับ สรุปคือ ไปที่เดียวและก็ไปด้วยกัน
แทงสนุ๊กใส่เดิมพัน คือเลี้ยงเหล้ากัน....เจริญเลย
ได้คำตอบแล้วก็ชื่นใจซะไม่มีครับ
ก็ได้เวลากลับบ้านเพราะสองทุ่มครึ่งแล้วครับ
ปกติถ้าไม่มีอะไรก็เป๊ะครับ แค่ 19.50น.
เพื่อน ๆ ของทั้งสามคนเริ่มมีอาการแล้ว
ก่อนไปก็เลยฝากคำพูดน่ารัก ๆ กะเด็กทั้ง 3
ระวังนะครับ ผลสอบออกมามันจะกลมเหมือนลูกสนุ๊กนะครับ
อิอิ..ก็เลยไม่ครบ 20 คำถาม อีกนิดนึงอยากบอกว่า
ผลสอบของทั้งสามคน
กลมเหมือนลูกสนุ๊กจริง ๆ ด้วยล่ะครับ 555!
ช่วงระยะเวลา 4-5 เดือน กับอาชีพครู
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
มีความสุขมากกับอาชีพนี้
เรือจ้างจำเป็น .....
ณ ลำธารของการเรียนรู้
ลำปาง
ถ่านหินลือชา รถม้าลือลั่น
เครื่องปั้นลือนาม งามพระธาตุลือไกล
ฝึกช้างใช้ลือโลก
* * * * *
- ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่งดงามครับ -
