อาทิตย์ยามเย็น
MAR.09.08
ไม่ได้ Up-di เลย ครับ เพราะขี้เกียจ บวกกับ
ชีวิตในแต่ละวันที่มันเหมือนเดิมเป็น pattern เลย
บ้าน-> ที่ทำงาน -> สนามเทนนิส
เสาร์ อาทิตย์ อาจจะมีบ้างที่ได้ไปนั่นนี่ แล้วแต่..
จะมีใครมาหาและก็ตะล็อกต๊อกต๋อยไปด้วยกัน
มีข้อแม้ว่าต้องกลับมาตีเทนนิสให้ทันในตอนเย็น
เฉกเช่นวันนี้ที่ขลุกอยู่กะลูก ๆ ครึ่งค่อนวัน อิอิ...
ลูกคนนี้แหละครับ...น้องบัวชมพู
พอเข้าสู่ฤดูหนาว เธอก็จะพักตัวยาวตลอดช่วงฤดูหนาว
ก่อนที่น้องบัวชมพูจะมาอยู่กับเรา เธออาศัยอยู่ที่ชายกว๊านพะเยา
เธอเป็นบัวไทย ที่ชาวบ้านปลูกเป็นอาชีพเพื่อตัดดอก และ
เก็บฝักไปขาย น้องบัวชมพูปลูกง่ายมากครับ
แต่ออกดอกบานอวดความสวยงามได้ประมาณ 3 วัน
กลีบดอกก็จะร่วง เหลือฝักอ่อน และก็จะเริ่มแก่
พร้อมกับขนาดของฝักที่ใหญ่ขึ้น พอแก่ได้ที่
ก็จะถูกตัดมารับประทานซะ โดยเฉพาะ นู๋น้อยสองคนนี้
น้องฟ้าใส & น้องน้ำฝน
น้องบัวชมพูช่วงที่พักตัวเข้าใจว่าเหมือนกบจำศีลน่ะครับ
เพราะเมื่อวานเปลี่ยนกระถางให้ใหม่...อึ้ง เลยครับ
เอามือล้วงเข้าไปในกระถาง เอ๊ะ ! อารัยหว่า
เจอของแข็งกลม ๆ ยาวประมาณ 5-6 นิ้ว ก็คิดว่า
คงเป็นเศษกิ่งไม้ที่ติดมากะดินตอนปลูกน้องบัวชมพู
แต่นึกไปนึกมา ตอนปลูกก็มีแค่ดินกะเติมน้ำ
ก็พลิกดู...หนักมากครับ เห็นท่อนกลม ๆ สีเหลือง
ก็ถึงบางอ้อเลย..รากบัวนั่นเอง ที่อึ้งเพราะ
ไม่เคยเห็นที่มันติดอยู่กับลำต้นน่ะครับ เห็นแต่ที่เขาตัดมาขาย
ตามตลาด, supermarket ( makro )
ไม่มีรูปให้ชมครับ เพราะอยู่บ้านคนเดียว ทำคนเดียว
เลอะเทอะเปื้อนดินเปื้อนโคลนไปหมด
มีความสุขและชอบมากครับเวลาอยู่กับต้นไม้ ดอกไม้
ที่เราปลูก ตกแต่ง ตัดนั่น ดัดนี่ รดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ย
ยังไม่แก่นะครับ ( ป่าวร้อนตัวนะคับ ) เพราะ
ส่วนมากที่ได้ยินมาว่า คนที่ชอบปลูก ดูแล ต้นไม้
มักจะเป็นคนแก่ ป่าวเลยครับ ไม่เกี่ยวกับวัยเลย ขอบอก...
วันนี้แค่น้องบัวชมพูครับ คราวต่อไปมีลูก ๆ ของผม อีกเพียบ
จะเอามาให้ชมว่า อย่างเรา ๆ วัยเอ๊าะ....555 ! เอิ๊ก ๆ
มีลูกมากขนาดไหน และเพราะอารัย.....
วุ่นกับน้องบัวชมพูจนเกือบถึงบ่ายสี่โมง ก็ถึงเวลาเราบ้างล่ะ
อาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปตีเทนนิส จะว่าไปแล้ว วันนี้
อากาศดูขมุกขมัว ไม่ร้อนเท่าไหร่ แต่ฝนเริ่มตั้งเค้าแล้ว
16.30 น.ไปตีเทนนิส เล่นไป 1 เซ็ต เริ่มเซ็ตที่ 2
ไปได้เพียง 4 เกมส์ สกอร์ 2 : 2 ต้องเป็นอันยุติ
พระพิรุณโปรยปรายซะแล้ว...พากันโกยเข้าศาลาข้างสนาม
หลบฝนอยู่พักนึงประมาณ 20 นาที ฝนหยุดตก
ก็แยกย้ายกันกลับบ้านเพราะเล่นต่อไม่ได้แล้ว
สนามมีน้ำขังอยู่เต็ม ถ้าคนเยอะอาจจะพากันเช็ดสนามเล่นต่อ
แต่ไม่ไหวครับงานนี้ กลับบ้านดีกว่า...ที่ว่า
เช็ดสนามเล่นนั้นเป็นกันจริง ๆ นะครับ และเป็นบ่อย
ในช่วงฤดูฝน บางคนนะบ้านยังไม่เคยกวาด หรือถูเลย
แต่พอมาตีเทนนิส ขมีขมันมากเลยเช็ดซะสนามเปียกอยู่
กลับกลายเป็นแห้งในพริบตา พร้อมกับบ่นว่า...
บ้านยังไม่เคยถูเลย เห็นป่ะ ว่าเป็นไปได้
>_<
คิดอยู่ว่ากลับบ้านหรือว่าไปตลาดดี...ไปตลาดดีฝ่า
อยากทานสลัดผลไม้ + สลัดทูน่า
ก็ควบมอไซค์ไปตามถนนธนาลัยก่อนถึง
สี่แยกธนาคารอมสิน ชะแว้บเห็นดวงอาทิตย์หลังฝนตก
กำลังตกดิน (sun set) สวยมาก
คือถ้ามองผ่านไปตามถนน สองข้าง มีตึก
ร้านรวงมากมายและเบื้องหน้ามีดวงอาทิตย์กลมโต
สีแดงอ่อน ๆกอปรกับเป็นช่วงเย็นหลังฝนตก
รถราก็ไม่มากนัก รถติดไฟแดงมุมที่จะถ่ายรูปไม่มี
เพราะไม่เห็นดวงอาทิตย์ก็เลยวนมอไซค์อีกรอบ
ออกข้าง KTB Bank มาจอดที่แบงค์กรุงเทพ
แต่มะทันเสียแร้วววว ดวงอาทิตย์ไม่กลมโต
มันหายไปครึ่งดวงและอ่อนแสงเหลือเกิน
ลองถ่ายรูปดูแล้ว เห็นดวงอาทิตย์จิ๊ดเดียว
ก็เลยไม่เอาดีกว่า สลัดก็ไม่ขาย
ถ่ายรูปถนนสายต่าง ๆ หลังฝนตกดีฝ่า
งานนี้ขอบอกว่า ขี่มอไซค์ไปถ่ายไปครับ ไม่มีซูมครับ
กดอย่างเดียว มือขวาควบคุมรถ มือซ้ายถ่ายรูป
ถ้าตามปกติเวลาถ่ายรูปจะใช้สองมือถือกล้อง
ปรับโฟกัส กดชัตเตอร์ และปุ่มกดถ่ายรูปจะอยู่ด้านบนขวา
งานนี้พลิกให้ปุ่มอยู่ด้านล่างและใช้นิ้วโป้งกดแทน
.อิอิ
คิดเหมือนกันนะ ถ้ากล้องหลุดมือตก ที่ทำงาน
ต้องได้กล้องใหม่แน่เลย เห่อะ ๆ เห่อะ ๆ
เริ่มถนนหน้า KTB Bank
ตอนเย็นจะมีกับข้าวสุกขาย ซื้อกลับบ้าน
สะดวกสำหรับแม่บ้านพ่อบ้าน ถุงพลาสติก
กับเวลาเร่งด่วนในตอนเย็น เรื่อยมาถึงหน้าโรงรับจำนำ
ผ่านวัดมุมเมือง ทั้งหมดจะอยู่ในโซนของตลาดสดเทศบาลครับ
เรื่อยมาจนเข้าสู่ถนนธนาลัย
เลี้ยวซ้ายและขี่มอไซค์มาจนถึงหน้าโรงเรียนสามัคคีฯ
ผ่านศาลเจ้า วัดมิ่งเมือง โรงแรมแสนภูจนถึงสี่แยกขัวดำ
ตรงสู่ถนนบรรพปราการ
ผ่านแหล่งอาหารการกิน ซุปเปอร์มาร์เก็ต หอนาฬิกา
เรื่อยมาจนถึงสี่แยกประตูสลี เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนพหลโยธินสายเก่า
แหล่ง shopping ไนท์บาร์ซ่า โรงแรม อาหารการกิน
ผ่านสถานีขนส่งเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ตลาดศิริกรณ์
ผลไม้และดอกไม้นานาชนิด ได้สับปะรดมา 1 ถุง
เรื่อยมาถึงสามแยกบรรจบกับถนนบรรพปราการ เลี้ยวซ้าย
ยูเทิร์นขวาเพื่อกลับบ้านผ่านร้านรวงล้วนแต่ขายอาหาร
ร้านอาหาร ร้านข้าวต้ม ร้านอาหารตามสั่ง ก๋วยเตี๋ยว
ฯลฯ
ผ่านโค้งอันตรายหน้าวัดศรีเกิด
จอดไฟแดงหน้าตึก itd
เลียบกำแพงประตูเมืองเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนพหลโยธินสายใหม่
เส้นทางสายหลักไปแม่จัน-แม่สาย-เชียงแสน
ชิดซ้ายเพื่อเข้าทางออก ผ่านร้านฮิมกี่ แบงค์บัวหลวง
ข้าวต้มมะลิวัลย์ ทวีเฮง ก่อนเลี้ยวซ้ายเข้าสู่
ถนนวัดพระนอน ก็จะผ่านโรงแรมนิวมาลีน่า
ร้านขายอาหารพื้นเมือง โดยเฉพาะ ลาบไก่
ตรงไปเป็นสามแยกบรรจบกับถนนหนองบัว
สองข้างทางก่อนถึงสามแยกด้านซ้ายคือ โรงเรียน
เทศบาล 2 (หนองบัว) โรงเรียนประถมในวัยเด็กของผมครับ
ขวามือคือวัดเชตวัน หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดพระนอน
จากสามแยก เลี้ยวขวาประมาณ 500 เมตร ระหว่างทาง
ก็ผ่านร้านค้า ซอยก้างบอกไฟ ในอดีตเมื่อผมยังเป็นเด็ก
ในซอยนี้จะเป็นทุ่งนา และมีการแข่งขันการจุดบั้งไฟ
ก็เลยเป็นที่มาของชื่อซอยนี้
ถัดมาอีกหนึ่งซอยชื่อซอยเพราะมาก สายธาร
มีที่มาเหมือนกันครับ ในอดีตซอยนี้เป็นลำคลองครับ
สำหรับส่งน้ำไปยังทุ่งนา ปลาชุกชุมมาก
ประมาณ 50 เมตรจากปากซอย หรืออยู่ปากซอย
มองไปด้านซ้ายจะเห็นบ้านสองชั้นหลังคาสีเขียว รั้วสีขาว
บ้านใครหนอ..........หึ ๆ
กลับถึงบ้านซะที my home.
บ้านของผมเมื่อ......อิอิ เอาเท่าอายุของผมละกัน
จะเป็นหลังสุดท้ายที่หลังบ้านติดกับทุ่งนาอันกว้างใหญ่ แต่....
มันก็ผ่านกาลเวลา เปลี่ยนรูปเปลี่ยนโฉม
ไปพร้อมกับความเจริญที่มาเยือน
จากลำคลองเป็นถนน จากท้องนา เป็นบ้านเรือนที่อยู่อาศัย
ทั้งที่จัดสรรและไม่จัดสรร ภาพอันงดงามในอดีต
ถูกเก็บไว้ในความทรงจำอันล้ำค่า
อาทิตย์ลับหายจากขอบฟ้า บ่งบอกว่า
สิ้นสุดและผ่านไปอีกหนึ่งวัน
วันที่ชุ่มฉ่ำกับสายฝน....
.....อาทิตย์ยามเย็น
